Agresywne zachowanie w szkole

W dzieciństwie agresja wobec młodszych to najczęściej stosowanie przemocy fizycznej, groźby, niszczenie książek, ubrań i innych rzeczy osobistych, a także znęcanie się psychiczne nad wybraną ofiarą, wymuszanie pieniędzy oraz przezwiska.
Dzieci niechętnie opowiadają dorosłym o tego rodzaju przeżyciach. Często boją się, że nie zostaną potraktowane poważnie, lub że dorośli nie będą w stanie im pomóc. Reakcją rodziców czy opiekunów są często stwierdzenia: „Musisz sam dać sobie radę”, „Po prostu nie zwracaj na to uwagi”, albo „Jeśli on ciebie uderzy, oddaj mu”.
Dzieci doskonale pamiętają, że ich rodzeństwo lub koledzy, przeżywający podobne problemy, nie otrzymali pomocy ze strony nauczycieli czy rodziców. Z badań przeprowadzonych w Szkocji pod koniec lat 80. wynika, że połowa dzieci będących ofiarami agresji ze strony rówieśników nikomu nie powiedziała o swoich kłopotach. 43 procent z tych, które zdecydowały się szukać pomocy, poskarżyło się swoim rodzicom, a 31 procent – nauczycielowi. W najbardziej drastycznych przypadkach dzieci wolały targnąć się na swoje życie, niż poskarżyć się komukolwiek z dorosłych, że są prześladowane przez rówieśników. Niepokojąco brzmią dane statystyczne z Wielkiej Brytanii, według których od dziesięciu do dwunastu uczniów rocznie popełnia samobójstwo spowodowane agresją, której nie zdołali się przeciwstawić.

tagi: , , , ,