Dysleksja
Termin „dysleksja” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „trudności ze słowami”. Dyslektycy nie są w stanie prawidłowo przetwarzać informacji językowych i symbolicznych, czego najlepszym przykładem są trudności w odkodowaniu sensu słów i symboli. Podobnie jak dwa inne zaburzenia opisywane w niniejszym artykule, dysleksja nie ma żadnego związku z inteligencją, a także nie wynika ona z kultur, ani przynależności danego dziecka do określonej klasy społecznej czy grupy społeczno-ekonomicznej. Dysleksja zdaje się być w większym stopniu związana z różnicami w strukturze i organizacji mózgu. U niektórych dyslektyków stwierdzono na przykład wyjątkową symetryczność prawej i lewej półkuli mózgowej.
Przyczyny dysleksji nie są do końca poznane, wiadomo jednak, że w niektórych przypadkach choroba jest dziedziczna i że występuje około cztery razy częściej u chłopców niż u dziewczynek.
Objawy dysleksji są różne, ale zwykle polegają na trudnościach w podziale słów na dźwięki (fonetyka), rozpoznawaniu rymujących się sylab, doborze właściwych słów i trudnościach w operowaniu liczbami. Dyslektycy mogą zamieniać litery i liczby, mylić się w rozróżnianiu prawej strony od lewej i robić błędy podczas przepisywania z tablicy. Ich krótkotrwała pamięć werbalna nie jest najlepsza. Niezależnie od tego w innych dziedzinach te same dzieci nie są mniej zdolne od swoich kolegów, a w zadaniach problemowych okazują się często nawet lepsze.
Pomimo swoich trudności, dyslektycy są w stanie bardzo dobrze nauczyć się czytać albo przynajmniej zminimalizować swoje niedociągnięcia, jeśli otrzymają pomoc i wsparcie ze strony rodziców oraz nauczycieli. Do osiągnięcia celu, jakim jest poprawne posługiwanie się językiem i opanowanie umiejętności czytania oraz pisania, niezbędna jest trafna diagnoza i prawidłowa ocena trudności dziecka, mądrze
zmodyfikowany i systematyczny program nauczania a także pomoc psychologa szkolnego. W sytuacji, gdy diagnoza zostanie postawiona zbyt późno, albo jeśli nie wprowadzi się skutecznego programu nauki, dzieci dyslektyczne ogarnia frustracja i skłonność do częstych zmian nastroju, co bywa przyczyną depresji i problemów wychowawczych.
tagi: choroba jest dziedziczna, dysleksja, dziecka, informacji językowych, zaburzenia