Portal dla kobiet

Pigułki antykoncepcyjne mają tendencję do redukowania cykli miesiączkowych i zmniejszania krwawienia miesięcznego oraz towarzyszących mu bólów. Można więc je traktować jako sposób leczenia problemów związanych z menstruacją. Poza tym, u kobiety zażywającej pigułkę występuje ogólnie mniejsze ryzyko guzków w sutkach, anemii, raka jajników lub macicy i pewnych form zapalenia stawów. Przy obecnym stanie wiedzy medycznej niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem pigułki są minimalne. Lekarze jednak powinni udzielać porady każdej kobiecie indywidualnie, uwzględniając najnowsze wyniki badań. czytaj dalej

Pigułki antykoncepcyjne zostały prawdopodobnie lepiej zbadane niż jakikolwiek inny środek farmakologiczny. Większość skutków ubocznych wyeliminowano dzięki zmianom ilości i proporcji hormonów. Niektóre kobiety zażywające pigułkę skarżą się na bóle głowy i nudności, u innych zwiększa się ryzyko zawałów serca, udarów mózgu, zakrzepów krwi, zwłaszcza w kończynach dolnych. Istnieje niewielkie niebezpieczeństwo raka. Kobiety stosujące pigułkę antykoncepcyjną powinny mieć regularnie pobierany wymaz z pochwy do badania. Z wymienionych wyżej względów pigułka jest dostępna jedynie na receptę. Lekarz bierze pod uwagę wiek, sprawność fizyczną, historię chorób pacjentki i wybiera najstosowniejszy rodzaj z dostępnych pigułek. Jeśli jeden rodzaj pigułki powoduje problemy, często można im zaradzić, decydując się na inny. czytaj dalej

W dalszym ciągu są prowadzone badania nad środkami antykoncepcyjnymi. Chodzi o to, by były coraz skuteczniejsze. Testowane są nowe „pigułki dla mężczyzn”, których działanie polegałoby na zatrzymaniu produkcji plemników, ale jak dotąd nie zakończyły się one powodzeniem. Inną nowością jest zastrzyk lub implant środka antykoncepcyjnego („depo”). Implant naśladuje działanie pigułki, powoli wydzielając hormony antykoncepcyjne w ciągu kilku dni lub tygodni. Jednorazowy zastrzyk wystarcza na trzy miesiące i likwiduje konieczność pamiętania o codziennym zażywaniu pigułki. czytaj dalej

Wkładki domaciczne potocznie nazywamy spiralami. Są to niewielkie przedmioty o długości kilku centymetrów wkładane do środka macicy. Wkładki zakłada lekarz raz na kilka lat. Mają różne kształty: spirali, litery T, siódemki, pierścienia czy pętli. Wkładka nie zawsze zapobiega zapłodnieniu komórki jajowej przez plemnik. Dzieje się tak, ponieważ zapłodnienie zwykle ma miejsce wtedy, kiedy plemniki przejdą przez pochwę, szyjkę macicy i macicę, i dotrą do jajowodów, w których znajduje się dojrzała komórka. Kształt, obecność i substancje chemiczne wkładki (jak hormony czy miedź) sprawiają, że zapłodniona komórka nie może zagnieździć się w błonie śluzowej i jej dalszy rozwój jest niemożliwy. Niektóre kobiety mają pewne problemy po założeniu wkładki domacicznej. Krwawienie menstruacyjne bywa obfitsze i dłuższe, może pojawić się plamienie (niewielkie krwawienie) pomiędzy okresami, bóle menstruacyjne bywają silniejsze. Inne kobiety nie skarżą się na negatywne zjawiska. Założona przez lekarza spirala jest niemal czytaj dalej

Inne metody mechaniczne, błona pochwowa i kapturek naszyjkowy, uniemożliwiają plemnikom, które dotarły do pochwy, przedostanie się do macicy i napotkanie komórki jajowej. Błona pochwowa jest wykonana z gumy i dopasowana rozmiarem do górnej części pochwy, zakrywając szyjkę macicy. Błonę lub kapturek trzeba zwykle założyć przed stosunkiem i wyjąć po kilku godzinach. Podobnie jak w przypadku prezerwatywy, pewność błony pochwowej można zwiększyć, stosując środek plemnikobójczy. Może mieć on postać galaretki, kremu, czopka lub specjalnej gąbki. Środki plemnikobójcze stosowane samodzielnie są mniej skuteczne od środków plemnikobójczych stosowanych łącznie z prezerwatywą bądź błoną pochwową. czytaj dalej

Metody mechanicznej antykoncepcji polegają na stworzeniu fizycznej bariery pomiędzy plemnikiem a komórką jajową, by uniemożliwić zapłodnienie. Jedną z nich jest prezerwatywa. Jest to gumowy „rękaw” zamknięty z jednego końca, który podczas ejakulacji zatrzymuje płyn nasienny zawierający plemniki. Należy go naciągnąć na prącie w erekcji (powiększone i sztywne) jeszcze przed penetracją, a po stosunku zwinąć i wyrzucić. Prezerwatywy są w zasadzie skuteczne, zwłaszcza obecnie, gdy większość nasącza się środkami plemnikobójczymi. Są także jedyną skuteczną metodą antykoncepcji zapobiegającą równocześnie przekazywaniu chorób przenoszonych drogą płciową, w tym AIDS. Wadą prezerwatyw jest możliwość ześliźnięcia się podczas stosunku. Bardzo rzadko zdarza się, by prezerwatywa pękła czy przeciekała. Po takim „wypadku” kobieta powinna zgłosić się do lekarza w celu otrzymania tak zwanej „pigułki po stosunku”. Specjalny zestaw hormonów, zażyty w ciągu 72 godzin po stosunku, pomoże zapobiec niechcianej czytaj dalej

Jednak wiele kobiet nie miesiączkuje regularnie. Ponadto termin owulacji może ulec zmianie pod wpływem choroby, stresu i innych czynników. Może wystąpić dzień lub kilka dni później, lub wcześniej. Możliwość takich zmian sprawia, że metodę kalendarzyka nie można zaliczyć do pewnych metod. Jednym ze sposobów zwiększenia pewności jest regularny pomiar temperatury ciała za pomocą specjalnego termometru. U części kobiet można zauważyć przed owulacją lekki spadek temperatury ciała, po którym następuje wzrost temperatury o około pół stopnia Celsjusza. Metoda pomiaru termicznego pozwala z większą dokładnością ustalić termin owulacji. Inną metodą jest regularne sprawdzanie stanu śluzu w pochwie. Około czterech dni przed owulacją śluz zwykle zmienia swoją konsystencję, staje się rzadszy, wodnisty i bardziej przejrzysty. Kilka dni po owulacji śluz jest znowu gęstszy, a w pochwie pojawia się uczucie „suchości”. Część kobiet wykorzystuje połączenie metody termicznej z badaniem szyjki macicy w ustalaniu terminu czytaj dalej

Metody „naturalne” opierają się na działaniach nie wymagających operacji, środków farmakologicznych czy akcesoriów pomocniczych. Jedną z metod naturalnych jest stosunek przerywany. Podczas zbliżenia mężczyzna wycofuje penis z pochwy partnerki tuż przed ejakulacją płynu zawierającego plemniki. Trzeba jednak przyznać, że ta metoda nie jest zbyt pewna. Trudno przewidzieć dokładny moment ejakulacji, poza tym pewna ilość plemników może wydostać się z prącia jeszcze przed pełnym wytryskiem. Metoda to może być również frustrująca dla partnerów. Drugą metodą naturalną jest kalendarzyk menstruacyjny. Komórka jajowa dojrzewa średnio 14 dni przed terminem następnego okresu. Zdolność do zapłodnienia zachowuje przez mniej więcej dwa dni, a plemniki żyją przez około czterech do pięciu dni. Wynika stąd, że jeśli partnerzy powstrzymają się od współżycia przez sześć dni poprzedzających datę dojrzewania komórki jajowej i trzy dni po tym terminie, prawdopodobieństwo spotkania zdrowego plemnika ze zdolną do zapłodnienia komórką czytaj dalej

Dojrzałe komórki jajowe są produkowane przez kobiece jajniki, a plemniki przez męskie jądra. Podczas sterylizacji odcina się normalną drogę komórek jajowych i plemników, za pomocą odcięcia, związania lub zablokowania. Robi się to podczas zabiegu operacyjnego w szpitalu lub klinice. Sterylizacja kobiety polega na przecięciu dwóch jajowodów, którymi normalnie wędrują dojrzałe komórki jajowe do macicy. Zabieg jest łatwy do przeprowadzenia, zostaje po nim tylko mała blizna w dole brzucha i niewiele efektów ubocznych. Męska sterylizacja polega na odcięciu dwóch nasieniowodów, przekazujących plemniki z jąder do prącia. Zabieg nazywamy wasektomią. Trwa on tylko 15 do 20 minut, w czasie których wykonuje się maleńkie nacięcie w mosznie (worku, w którym znajdują się jądra). Większość mężczyzn opuszcza szpital zaraz po zabiegu. Przez kilka dni po operacji okolice zabiegu są tkliwe i opuchnięte. Tuż po okolice zabiegu są tkliwe i opuchnięte. Tuż po wasektomii w części układu rozrodczego znajdującej się poniżej miejsca blokady nadal czytaj dalej

Doustna pigułka antykoncepcyjna spowodowała rewolucję w antykoncepcji od momentu jej wprowadzenia w latach sześćdziesiątych. Działanie pigułki polega na zmianie gospodarki hormonalnej organizmu kobiety. Hormony to naturalni „informatorzy” organizmu, którzy regulują wiele procesów życiowych, takich jak wzrost, dojrzewanie i cykl menstruacyjny. Na cykl menstruacyjny ma wpływ kilka hormonów, które współpracują ze sobą, a zadaniem pigułki jest zmiana ich wzajemnego oddziaływania. Najbardziej rozpowszechniony rodzaj pigułki, zwany „pigułką kombinowaną”, zawiera hormony estrogen i progesteron. Pigułka utrzymuje sztucznie wysoki poziom tych hormonów w organizmie, przez co ulegają zaburzeniu zmiany hormonalne charakterystyczne dla cyklu miesiączkowego. W rezultacie nie dochodzi do owulacji. Pigułka wpływa także na znajdujący się u wejścia do macicy śluz, utrudniając drogę plemnikom. Zmienia się także stan błony śluzowej macicy i jest mniej prawdopodobne, by przyjęła ona zapłodnioną komórkę jajową. Pigułkę trzeba zażywać czytaj dalej