Portal dla kobiet

Dyskryminacja osób starszych ma miejsce wtedy, kiedy ocenia się ludzi ze względu na wiek. Badania dowodzą, że znaczna większość firm preferuje pracowników poniżej 35 a nawet 25 roku życia. W efekcie ludzie starsi, a zwłaszcza starsze kobiety, nie mogą skorzystać z wielu ofert pracy, i mają ograniczone możliwości zatrudnienia. Takie praktyki sprawiają, że wielu pracowników wykwalifikowanych zostaje zmuszonych do podejmowania zajęć nie wymagających kwalifikacji. Często zdarza się też, że pracodawcy skłonni są powierzać starszym ludziom jedynie zadania nie wymagające odpowiedzialności, a raczej polegające na mechanicznym powtarzaniu wyuczonych czynności. Nie satysfakcjonuje też nakłanianie starszych osób do pracy w niepełnym wymiarze godzin, ponieważ proponowane warunki są wówczas gorsze. Starsi pracownicy często są zmuszani do przejścia na wcześniejszą emeryturę. Są kraje, w których dyskryminacja osób starszych została już uznana za nielegalną. Należą do nich między innymi Kanada, Francja, Niemcy, Nowa Zelandia i USA. W tych czytaj dalej

W przyszłości można oczekiwać, że prawo do równouprawnienia będą mieli także nosiciele wirusa HIV i chorzy na AIDS. Jak dotąd przypadki prześladowania tej grupy osób w miejscu pracy są bardzo powszechne, a ich celem jest doprowadzenie do zwolnienia lub rezygnacji. Wiele firm zmusza swoich pracowników do poddawania się testom na nosicielstwo, a wyniki testu często wpływają na decyzję o zatrudnieniu. Właściwie zasady równouprawnienia pracowników w bardzo małym stopniu biorą pod uwagę sytuację nosicieli wirusa HIV i chorych na AIDS. czytaj dalej

Tradycyjnie polityka państwa w stosunku do niepełnosprawnych koncentrowała się na zapewnieniu im zasiłków i pomocy charytatywnej. W rezultacie odsetek bezrobotnych był wśród nich szczególnie wysoki. Zniechęcano ich do podejmowania prób znalezienia pracy, a kiedy już zdecydowali się to uczynić, byli źle traktowani. Wielu pracujących inwalidów wykonuje tylko niskopłatne zajęcia, takie jak sprzątanie i zaopatrzenie. Nie mają wielu możliwości awansu. Praktyki preferujące zatrudnianie niepełnosprawnych sprawiają, że czują się oni gorszymi pracownikami, traktowanymi z nadmierną opiekuńczością. W niektórych krajach, na przykład w USA, pewne zawody zostały zarezerwowane dla niepełnosprawnych. Jednak te stanowiska, na przykład biletera na parkingu samochodowym, tylko utrwalają przekonania, że inwalidzi są w stanie wykonywać jedynie najgorsze, źle wynagradzane zajęcia. Równouprawnienie w stosunku do inwalidów oznacza zachęcanie firm do większej wrażliwości na potrzeby ludzi niepełnosprawnych. Kierownicy i personel firm powinni czytaj dalej

Murzyni i członkowie grup mniejszościowych spotykają się z powszechną dyskryminacją na gruncie zawodowym. Zazwyczaj zatrudnia się ich na stanowiskach, które najszybciej podlegają redukcjom. Wielu z nich przebywa na zasiłkach dla bezrobotnych. Odsetek bezrobotnych w tych grupach społecznych jest o wiele wyższy niż średni poziom bezrobocia w wielu krajach. Ponadto istnieją dowody na to, że Murzynów dyskryminuje się wyłącznie ze względu na kolor ich skóry, a zatem w miejscu pracy także są narażeni na złe traktowanie. Uzyskanie awansu jest dla nich dużo trudniejsze. Dyskryminacja rasowa oznacza też, że wielu członków tych grup wykonuje często zawody uważane za gorsze, w których wynagrodzenie jest niższe, a groźba zwolnienia większa. Prawodawstwo propagujące równouprawnienie stara się zwalczać przejawy dyskryminacji wymagając od pracodawców kontrolowania środowiska pracy; do obowiązków szefów firm należy przede wszystkim prowadzenie rejestru zatrudnionych członków mniejszości i dbanie o to, by procesy rekrutacji, selekcji, awansu i czytaj dalej

Tymczasem walka o równe prawa do zatrudnienia nie została jeszcze zakończona. Kobiety w dalszym ciągu zarabiają mniej niż mężczyźni, znacznie skromniejsza ich liczba zajmuje też najwyższe stanowiska wymagające podejmowania decyzji. Przykładowo w Polsce zarobki kobiet wynoszą tylko 40% zarobków mężczyzn i tylko 16% stanowisk kierowniczych zajmują kobiety. Jedną z metod zapobiegających temu zjawisku są podjęte w USA próby dyskryminacji pozytywnej, których celem jest zadośćuczynienie za przeszłość. Na przykład w szkolnictwie wyższym przyjął się zwyczaj rezerwowania kilku miejsc dla studentów pochodzących z mniejszości narodowych. Dyskryminacja pozytywna jest do dziś ważnym narzędziem umożliwiającym zdobycie pracy osobom niepełnosprawnym: wiele firm dba o to, by pewien odsetek pracowników stanowili właśnie niepełnosprawni. Ważnym aspektem walki o równouprawnienie kobiet jest przeciwdziałanie niesprawiedliwemu wynagradzaniu pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin. Około połowy z nich stanowią kobiety. Ich warunki czytaj dalej

Zmiany w prawodawstwie zwalczającym dyskryminację wprowadzono w latach 60. XX w. W Stanach Zjednoczonych prezydencka komisja pracująca nad prawami kobiet (1961) oraz Uchwała o prawach człowieka z 1964 roku zakazały dyskryminacji w dziedzinie zatrudnienia ze względu na rasę, płeć, religię lub narodowość. Komisja przedstawiła udokumentowane informacje na temat pozycji kobiet amerykańskich w dziedzinie ekonomii, prawa oraz w rodzinie. Ujawniła powszechną dyskryminację płci żeńskiej, a jednak niewiele zrobiono, by poprawić sytuację. W 1966 roku w celu wdrażania w życie założeń Deklaracji Praw Człowieka w dziedzinie zapobiegania dyskryminacji płci została powołana Specjalna Komisja, której celem była walka o równe prawa do zatrudnienia, choć wiele kobiet było przekonanych, że organ ten otrzymał zbyt mało władzy, aby mógł skutecznie działać. W konsekwencji doprowadzono do utworzenia Narodowej Organizacji Kobiet (NOW), która walczyła o umożliwienie kobietom odgrywania większej roli w życiu publicznym. Dzięki tej organizacji pracodawcy czytaj dalej

Pojęcie równouprawnienia pojawiło się w wyniku zmian, jakie zaszły w społeczeństwie po drugiej wojnie światowej (1939-45). Zmiany te dotyczyły między innymi relacji pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Tradycyjnie pracodawcy mieli prawo wybierać sobie pracowników zgodnie z własną wolą i bez żadnych ograniczeń. Nie ustalono zasad, w jaki sposób pracodawcy dobierają sobie i sprawdzają personel. Tymczasem na przestrzeni XIX i XX wieku zwyczaj ten został poddany w wątpliwość i pracodawcy znaleźli się pod kontrolą państwa. Podobne zmiany zaszły w innych dziedzinach, które także uważano wcześniej za sprawy całkowicie prywatne, na przykład relacje pomiędzy małżonkami oraz między dziećmi a rodzicami. Dawniej uważano, że kierowca może prowadzić samochód po wypiciu alkoholu pod warunkiem, że nie uczyni krzywdy osobie trzeciej. Obecnie prowadzenie pojazdu po pijanemu jest sprawą publiczną, za którą prawo karze grzywną czy nawet więzieniem. Powstanie Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1945 roku stało się punktem zwrotnym w drodze do czytaj dalej