Portal dla kobiet

Szkoły starają się wypracować sposoby zwalczania agresji. Najbardziej efektywne metody są wynikiem dyskusji nauczycieli i uczniów. Dość skutecznym sposobem jest mianowanie godnego zaufania kolegi na stanowisko opiekuna młodszych dzieci, które mogą szukać u niego pomocy. Jeśli podejmowane próby zwalczania agresji mają okazać się skuteczne, muszą zostać zaakceptowane zarówno przez dorosłych, jak i dzieci, ponieważ współpraca między nimi jest niezbędna. Poszukiwanie skutecznych rozwiązań nie jest możliwe bez dogłębnego zbadania istoty i rozmiarów negatywnego zjawiska. Trzeba także sprawdzić, czy problem agresji w szkole rzeczywiście aktualnie istnieje. Niektórzy eksperci radzą wyłożyć, w dostępnym dla wszystkich miejscu, ankietę, której wyniki zostaną poddane otwartej dyskusji i pomogą zaplanować politykę szkoły. Podobne metody znalezienia rozwiązania problemu agresji mają zastosowanie w miejscu pracy. Jeśli chodzi o dorosłych, zaleca się także skierowa-I nie ofiar agresji do specjalistów zajmujących się o problemami czytaj dalej

Agresywne jednostki to osoby w gruncie rzeczy słabe, o niskim poczuciu własnej wartości, które kryją swoją słabość za agresywnym albo wyniosłym zachowaniem. Stosowane przez nie metody bywają bardzo perfidne. Potrafią zręcznie manipulować swoją ofiarą. Właściwie nie cieszą się ogólną sympatią, ale znajdują przyjaciół wśród tych, którzy sami obawiają się ataku i w ten sposób bronią swojej pozycji. Klasycznym przykładem prześladowcy jest hałaśliwy, agresywny chłopak, który kupuje przyjaźń innych swoimi łaskami i groźbami, skupia wokół siebie „gang” i wybiera na ofiary dzieci nie potrafiące się bronić. Agresorzy czerpią satysfakcję z demonstracji siły, która pozwala im poczuć złudną wiarę w swoje własne zdolności. Osiągnięty sukces zachęca ich do kontynuacji takiego zachowania po wkroczeniu w świat dorosłych: w pracy tendencję do agresji najczęściej przejawiają ci, którzy prześladowali rówieśników jako dzieci. Podobnie zdaje się, że ofiarami agresji w miejscu pracy są zwykle te osoby, na których czytaj dalej

Agresywne zachowanie w miejscu pracy zdarza się zbyt często, by można to zjawisko zignorować. Zazwyczaj przybiera ono formę zastraszania albo upokarzania w obecności osób trzecich. Osoby atakowane są przeważnie lubiane i dobrze wykonują swoją pracę, ale obawiają się utraty swojej pozycji lub zwolnienia. W takiej sytuacji nie są w stanie odpowiednio zareagować na pojawiający się problem. Trudne, skrywane w sobie przeżycia mogą spowodować stres, frustrację, depresję, a w rezultacie nawet doprowadzić do samobójstwa. Targnięcie się na własne życie jest najbardziej prawdopodobne wtedy, gdy obiekt agresji przejawia tendencje do wyolbrzymiania problemów.Wydaje się, że ofiary agresji w miejscu pracy mają kilka cech wspólnych. Najczęściej w sposób oczywisty różnią się od swojego prześladowcy. Przykładowo mogą mieć inny kolor skóry, inną narodowość, mówić z odmiennym akcentem, mieć wyraźną nadwagę czy być osobą ułomną. Ofiary agresji są często osobami inteligentnymi, kreatywnymi i uczuciowymi, którym jednak brakuje pewności czytaj dalej

W dzieciństwie agresja wobec młodszych to najczęściej stosowanie przemocy fizycznej, groźby, niszczenie książek, ubrań i innych rzeczy osobistych, a także znęcanie się psychiczne nad wybraną ofiarą, wymuszanie pieniędzy oraz przezwiska. Dzieci niechętnie opowiadają dorosłym o tego rodzaju przeżyciach. Często boją się, że nie zostaną potraktowane poważnie, lub że dorośli nie będą w stanie im pomóc. Reakcją rodziców czy opiekunów są często stwierdzenia: „Musisz sam dać sobie radę”, „Po prostu nie zwracaj na to uwagi”, albo „Jeśli on ciebie uderzy, oddaj mu”. Dzieci doskonale pamiętają, że ich rodzeństwo lub koledzy, przeżywający podobne problemy, nie otrzymali pomocy ze strony nauczycieli czy rodziców. Z badań przeprowadzonych w Szkocji pod koniec lat 80. wynika, że połowa dzieci będących ofiarami agresji ze strony rówieśników nikomu nie powiedziała o swoich kłopotach. 43 procent z tych, które zdecydowały się szukać pomocy, poskarżyło się swoim rodzicom, a 31 procent – nauczycielowi. W czytaj dalej