Portal dla kobiet

Wolność seksualna i rosnąca liczba rozwodów sprawiły, że w wielu krajach odnotowuje się coraz powszechniejsze zjawisko: samotne rodzicielstwo. Ojciec lub matka, którzy samotnie wychowują swoje potomstwo, muszą zmagać się z większymi trudnościami niż członkowie tradycyjnej rodziny, większy jest też ciężar nie dzielonej z nikim odpowiedzialności. Samotni rodzice często mają problemy finansowe i należą do mniej zasobnych grup społecznych. Stres związany z brakiem pieniędzy pogłębia trudności ze znalezieniem zajęcia, które mogliby wykonywać w takich godzinach, by można było zająć się dzieckiem, a także wykwalifikowanej i czułej opiekunki. Całkowite poświęcenie się wychowaniu dziecka jest w takich warunkach zupełnie niemożliwe. Osoby, które decydują się na samotne wychowywanie potomstwa bez pomocy drugiej osoby (w przeciwieństwie do tych, które zmusiły do tego okoliczności) bronią swojego prawa do takiej decyzji. Jednak wiele osób obawia się, czy nie dzieje się to kosztem dziecka i wyraża wątpliwość, czy nie ważniejsze jest czytaj dalej

Rodzice kierujący się przede wszystkim zdrowym rozsądkiem potrafią oprzeć się pokusie kształtowania dzieci na swój obraz i podobieństwo. Być może zapanowanie nad takimi odruchami stanowi podstawowy warunek dobrego rodzicielstwa. Filozof Kahlil Gibran napisał następujące zdania: „Twoje dzieci nie są twoimi dziećmi. Przechodzą przez ciebie, ale nie pochodzą od ciebie i chociaż są z tobą, to do ciebie nie należą. Możesz dać im swoją miłość, ale nie myśli, bo mają swoje własne. Możesz dać schronienie ich ciałom, ale nie duszom, ponieważ ich dusze należą do przyszłości, której nie możesz zobaczyć nawet we śnie.” Współcześni rodzice mają do rozwiązania wiele problemów, jakich nie znali ich dziadkowie ani nawet rodzice, a przynajmniej nie w takim stopniu. Alkoholizm i narkomania u młodzieży, wczesna inicjacja seksualna to tylko trzy z wielu problemów, które w dzisiejszych czasach wywierają niszczycielskie piętno na rodzinach. Do największych dylematów, przed jakimi stoją rodzice, należy odpowiedź na pytanie, w jakim czytaj dalej

Pielęgnowanie rozwijających się cech psychicznych dziecka, pozostawienie mu swobody wyrażania własnej indywidualności i zaszczepienie poczucia wyjątkowości i niepowtarzalności jego osobowości jest pierwszym i najważniejszym obowiązkiem rodziców. Niestety proces ten najczęściej wiąże się z okazywaniem buntowniczej postawy dziecka wobec rodziców, zwłaszcza podczas okresu dojrzewania, kiedy młodzi ludzie zaczynają walczyć o niezależność i próbują znaleźć własny sposób na wyrażenie swoich pragnień i przekonań. Trudno się dziwić, że większość rodziców stara się zapewnić swoim dzieciom wszystko, czego im samym brakowało, a także spodziewa się, że dziecko spełni ich ambicje, których im samym nie udało się zrealizować. Często takie działania prowadzą do zmarnowania prawdziwych zdolności potomstwa i pozbawiają je możliwości samorealizacji. czytaj dalej

Dobre rodzicielstwo polega na zapewnieniu dziecku fizycznego bezpieczeństwa i zdrowia, a także rozwoju emocjonalnego, umysłowego i duchowego. Prawdopodobnie cele te osiąga się tylko w minimalnym stopniu w drodze bezpośredniego nauczania, większość wzorów dzieci czerpią z obserwacji zachowań samych rodziców. Pewne sprawy mogą w ogóle nie zostać poruszone werbalnie, jednak dzieci są bardzo dobrymi obserwatorami, a rodzice stanowią dla nich wzór do naśladowania. Jeśli na przykład matka albo ojciec nie reagują zbyt gwałtownie na niepowodzenia i nie załamują się łatwo, młody człowiek będzie wiedział, że niepowodzeń nie da się uniknąć. Ważne jest też, aby stawić czoła przeciwieństwom i z jeszcze większą energią wykorzystać kolejną nadarzającą się okazję. Taka lekcja nauczy go także wierzyć w siebie. Praca nad poczuciem własnej wartości młodego człowieka, budowanie szacunku dla samego siebie, uświadamianie mu jego potrzeb i rozwijanie ambicji, pomoc w rozpoznaniu braków i w trzeźwej samoocenie to także zadania dla dobrych, czytaj dalej