Etapy drugi i trzeci

Podczas drugiego etapu dochodzi do właściwego porodu. Zwykle trwa on około jednej godziny, a rzadko dłużej niż dwie godziny. Kiedy szyjka macicy osiągnie pełne rozwarcie, regularne fale silnych skurczów zaczynają przepływać przez macicę, począwszy od jej dna. Skurcze są stymulowane przez dodatkowe dawki oksytocyny, wydzielane przez przysadkę matki, a ich celem jest spychanie dziecka wzdłuż kanału rodnego, uformowanego przez macicę, rozwartą szyjkę i pochwę. Matka może aktywnie uczestniczyć w porodzie, prąc, kiedy odczuwa skurcze.
Podczas pierwszego etapu dziecko leży na boku, mając plecy skierowane ku lewemu bokowi matki. Jednak w miarę, jak jego głowa przesuwa się przez miednicę, dziecko musi się obrócić, by mieć twarz skierowaną ku plecom matki. Dzieje się tak dlatego, by główka mogła przecisnąć się między kośćmi miednicy.
Każdy skurcz przesuwa dziecko coraz głębiej wzdłuż kanału rodnego, aż jego głowa stanie się widoczna. Zewnętrzne ujście pochwy zostaje naciągnięte i główka dziecka pojawia się na świecie. Teraz dziecko przewraca się na bok i ramiona wraz z resztą ciała wyślizgują się dość łatwo z kanału rodnego.
Trzeci i ostatni etap porodu to tak zwany po-poród, czyli rodzenie łożyska i błon płodowych, które otaczały dziecko w macicy. Łożysko oddziela się od macicy wkrótce po przyjściu na świat dziecka, które nie potrzebuje już tlenu od swojej matki. Łożysko jest zwykle usuwane na zewnątrz za pomocą skurczów macicy, około 20 minut po przyjściu na świat dziecka. Czasami położna musi pomóc w tym procesie, naciskając na brzuch rodzącej podczas skurczów.

tagi: , , , ,