Portal dla kobiet

Zalety pigułki antykoncepcyjnej

admin — Tue, 23 Feb 2010 18:41:47 +0000

Pigułki antykoncepcyjne mają tendencję do redukowania cykli miesiączkowych i zmniejszania krwawienia miesięcznego oraz towarzyszących mu bólów. Można więc je traktować jako sposób leczenia problemów związanych z menstruacją. Poza tym, u kobiety zażywającej pigułkę występuje ogólnie mniejsze ryzyko guzków w sutkach, anemii, raka jajników lub macicy i pewnych form zapalenia stawów. Przy obecnym stanie wiedzy medycznej niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem pigułki są minimalne. Lekarze jednak powinni udzielać porady każdej kobiecie indywidualnie, uwzględniając najnowsze wyniki badań.

Wady pigułki antykoncepcyjnej

admin — Tue, 23 Feb 2010 17:38:31 +0000

Pigułki antykoncepcyjne zostały prawdopodobnie lepiej zbadane niż jakikolwiek inny środek farmakologiczny. Większość skutków ubocznych wyeliminowano dzięki zmianom ilości i proporcji hormonów. Niektóre kobiety zażywające pigułkę skarżą się na bóle głowy i nudności, u innych zwiększa się ryzyko zawałów serca, udarów mózgu, zakrzepów krwi, zwłaszcza w kończynach dolnych. Istnieje niewielkie niebezpieczeństwo raka. Kobiety stosujące pigułkę antykoncepcyjną powinny mieć regularnie pobierany wymaz z pochwy do badania. Z wymienionych wyżej względów pigułka jest dostępna jedynie na receptę. Lekarz bierze pod uwagę wiek, sprawność fizyczną, historię chorób pacjentki i wybiera najstosowniejszy rodzaj z dostępnych pigułek. Jeśli jeden rodzaj pigułki powoduje problemy, często można im zaradzić, decydując się na inny.

Tłuszcze

admin — Tue, 23 Feb 2010 16:03:27 +0000

Podobnie jak węglowodany, tłuszcze są źródłem energii, jednak dostarczają jej w sposób bardziej stabilny. Poza tym po procesie trawienia pewna ilość tłuszczów zostanie odłożona w „magazynach tłuszczowych” organizmu, usytuowanych pod skórą i wokół pewnych ważnych narządów, jak nerki, serce i wątroba. Te złogi tłuszczu chronią ciało przed zimnem, stanowią „izolację” od bezpośredniego kontaktu z kośćmi i zabezpieczają narządy wewnętrzne. Wbrew współczesnym tendencjom pewna ilość podskórnej tkanki tłuszczowej jest niezbędna dla zachowania dobrego zdrowia.
Tłuszcz występuje w niemal wszystkich pokarmach, z wyjątkiem większości warzyw i owoców. Produkty pochodzenia zwierzęcego – mięso czerwone i białe, słonina i nabiał – dostarczają tak zwanych tłuszczów nasyconych. Orzechy, ryby, oleje roślinne i niektóre margaryny miękkie zawierają tłuszcze nienasycone.
Większość dietetyków zaleca spożywanie tłuszczów nienasyconych w większych ilościach niż nasyconych. Tłuszcze nasycone powodują odkładanie się cholesterolu, substancji produkowanej przez wątrobę, a także występującej w niektórych rodzajach pożywienia.
Umiarkowany poziom cholesterolu jest potrzebny zdrowemu organizmowi; jednak wydaje
się, że ilość produkowana przez wątrobę jest wystarczająca i nie ma potrzeby wzbogacania diety
0 tę substancję. Nie oznacza to, że nie powinno się jadać potraw zawierających cholesterol, choć ludziom mającym bardzo wysoki poziom cholesterolu we krwi radzi się zwykle zmniejszyć jego ilość w diecie.
Tłuszcze stanowią bardziej skoncentrowane źródło energii od węglowodanów, z tego względu nie potrzebujemy ich tak dużo w codziennej diecie. Dłużej też zaspokajają uczucie głodu. Nie da się precyzyjnie określić, jaka jest właściwa dzienna porcja tłuszczów dla każdego – zimny klimat czy duża ruchliwość zwiększają zapotrzebowanie. Istnieje jednak ogólna zasada, że co najmniej piętnaście procent codziennej diety powinno przypadać na tłuszcze – średnia zalecana zawartość to 20-30 procent. Podobnie jak w przypadku węglowodanów, nadmiar tłuszczów jest magazynowany w tkance tłuszczowej.

Węglowodany

admin — Tue, 23 Feb 2010 16:01:15 +0000

Węglowodany stanowią źródło energii. Istnieją dwa rodzaje węglowodanów trawionych przez ludzki organizm – skrobia i cukier – występujące w niemal wszystkich naturalnych pokarmach, jak produkty zbożowe, owoce, warzywa, mleko i podroby. Z tego względu węglowodany stanowią prawdopodobnie główny trzon naszej codziennej diety. Rośliny magazynują skrobię w ramach swoich własnych rezerw pokarmowych, więc ryż, kukurydza, pszenica, groch czy ziemniaki są bogatym źródłem skrobi. Chleb i makaron, pokarmy zawierające dużo węglowodanów, są produkowane z produktów zbożowych.
Często słyszy się, że należy ograniczyć spożycie cukru. Tymczasem cukier stanowi ważną część codziennej diety. Jest on spalany z tłuszczem w czasie produkcji energii; jest to proces wydajniejszy od spalania samego tłuszczu. „Zła sława” cukru ma swoje źródło w powszechnym utożsamianiu go z białym cukrem używanym do słodzenia napojów, czy przy produkcji ciast, herbatników, budyniów, cukierków i wielu przetworzoych produktów spożywczych. Jest to cukier rafinowany, który podczas procesu oczyszczania traci niemal wszystkie wartości odżywcze. Z tej przyczyny dietetycy zalecają, by białego cukru używać w jak najmniejszych ilościach. Tymczasem cukier w swojej naturalnej postaci zawiera wiele substancji mineralnych oraz witamin i występuje w większości produktów spożywczych pochodzenia naturalnego, a więc w owocach, warzywach, mleku, produktach zbożowych, orzechach, a nawet w mięsie. Jeśli odżywiamy się zdrowo, zachowując odpowiednie proporcje, nasz organizm otrzymuje wystarczające ilości cukru i nie potrzebuje cukru rafinowanego.
W procesie trawienia węglowodany są rozkładane na jednostki glukozy. Część z nich dostarcza natychmiastowej energii, podczas gdy reszta zostaje zmagazynowana. Jeśli codzienne spożycie węglowodanów jest za duże, „zapasy” nie zostaną zużyte i odłożą się one w postaci tłuszczu w komórkach naszego organizmu.

Białka

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:59:35 +0000

Podstawowe składniki odżywcze otrzymywane w zjadanym pokarmie to: białka, węglowodany, witaminy, substancje mineralne i błonnik.
Ciało zdrowej osoby, która nie ma nadwagi, składa się w 17 procentach z białka. Tylko woda występuje w organizmie w większej ilości. Białko występuje w mięśniach, kościach i chrząstkach, skórze, płynach ustrojowych i wszystkich organach wewnętrznych, jak serce, wątroba, nerki i mózg.
Białka można nazwać składnikami budulcowymi organizmu. Występujące w konsumowanych pokarmach białka są rozkładane na aminokwasy w czasie procesu trawienia. Dopiero wtedy organizm jest w stanie oddzielić od siebie poszczególne aminokwasy i wykorzystać je do określonych celów. Część będzie wykorzystana w procesie wzrostu, inne do regenerowania tkanek, jeszcze inne posłużą do produkcji hormonów, enzymów i przeciwciał.
Białka znajdują się w mięsie czerwonym i białym, rybach, jajach i innych produktach mlecznych, a także w nasionach roślin strączkowych i zbóż oraz w orzechach. Ponieważ człowiek należy do świata zwierzęcego, białka pochodzące ze źródeł zwierzęcych – jaja, mleko, mięso, ryby – są lepiej przyswajalne od białek pochodzących ze źródeł roślinnych. Ważne jest zatem, by w skład diety wegetarian wchodziły produkty zawierające wysokogatunkowe białko roślinne – z soi, orzechów czy mąki pszennej.
Chociaż organizm w dużej części składa się z białka, nie oznacza to, że powinno ono stanowić przeważającą część naszej diety. Zrównoważona dieta powinna zawierać 15-20 procent pokarmów białkowych. Wartości podane w procentach trudno jest zastosować w codziennej rzeczywistości, zatem obecnie wymaganą dzienną dawkę wyraża się w gramach. Nastolatek potrzebuje około 70-100 gramów białka dziennie, ale dorosła kobieta już tylko 30 gramów.

Zindywidualizowana dieta

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:58:02 +0000

Kłopot z zaplanowaniem prawidłowej diety polega na tym, że chociaż można określić ogólny jej zarys, zawsze trzeba ją dopasować do indywidualnych potrzeb. Wiek, tryb życia, a nawet takie czynniki jak klimat mogą wpływać na rodzaj i ilość składników odżywczych potrzebnych człowiekowi w danym czasie. Nie ulega natomiast wątpliwości, że zawsze bardzo ważne jest spożywanie pełnowartościowych, pożywnych potraw, jeśli chcemy być zdrowi. Odnosi się to w szczególności do dzieci i młodzieży, których ciała rosną i rozwijają się.

Zdrowa dieta

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:55:08 +0000

Potoczne twierdzenie:, Jesteś tym, co jesz” wcale nie jest dalekie od prawdy. Ludzkie ciało jest zbudowane z komórek potrzebujących do życia i wzrostu składników odżywczych, których źródłem jest spożywany pokarm. Dlatego to, jak wyglądamy oraz jakie jest nasze samopoczucie i zdrowie, zależy od codziennej diety.Pokarm, który konsumujemy, zawiera składniki, spełniające zróżnicowane funkcje w obrębie organizmu. Niektóre służą do budowy i regeneracji tkanek – to znaczy części składowych naszego ciała, takich jak kości, mięśnie, skóra, włosy, zęby czy paznokcie. Inne dostarczają energii lub odpowiadają za usuwanie szkodliwych toksyn. Zatem bardzo ważne jest spożywanie różnorodnych pokarmów, które łącznie dostarczą nam wszystkich potrzebnych składników w odpowiednich ilościach. Jeśli w naszej diecie znajduje się za dużo jednego składnika, a za mało innego, ucierpią na tym określone mechanizmy wewnętrzne organizmu, co odbije się na ogólnym stanie naszego zdrowia.

Metody leczenia bulimi

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:52:58 +0000

Skuteczne leczenie bulimii zależy od tego, czy chorzy uświadomią sobie, że ich sposób odżywiania może zagrozić zdrowiu i równowadze emocjonalnej. Muszą czuć motywację do zmiany nawyków żywieniowych i wiedzieć, że czeka ich później trudny okres przystosowawczy.
Kuracja pod kierunkiem lekarza lub terapeuty powinna skłonić chorych, by przyjęli nowe, bardziej rozsądne podejście do jedzenia i wagi. Muszą współpracować z lekarzem, spożywając regularne posiłki, rezygnując z niekontrolowanego odchudzania i innych niewłaściwych metod utraty wagi. Powinni także ustalić, jakie są przyczyny napadów obżarstwa, by znaleźć inne sposoby na zmniejszenie emocjonalnego napięcia.

Bulimia

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:50:51 +0000

Bulimia to nazwa innej choroby, polegającej na nałogowym pochłanianiu dużych ilości pokarmu w krótkim czasie. Takie napady jedzenia są zwykle oddzielone okresami ścisłej diety. Chorzy na bulimię mogą także uprawiać intensywne ćwiczenia fizyczne, zdarza się, że wzbudzają u siebie wymioty lub zażywają duże ilości środków przeczyszczających lub odwadniających, usiłując przeciwdziałać skutkom nieopanowanej chęci jedzenia i utrzymać stałą wagę.
Bulimia, czyli wilczy głód, ma wiele wspólnego z anoreksją. W obu chorobach występuje obsesja na punkcie jedzenia i masy ciała. Jednak chociaż anorektycy miewają od czasu do czasu napady obżarstwa, większość bulimików nie cierpi na anoreksję. Zazwyczaj mają normalną wagę lub lekką nadwagę. Oznacza to, że jeśli swój nałóg jedzenia utrzymują w tajemnicy, a tak najczęściej bywa, może upłynąć dużo czasu, nim wyjdzie na jaw waga problemu.
Zostało już dowiedzione, że bulimia dotyka głównie kobiety, rozpoczyna się zwykle między 15 a 24 rokiem życia, często następując po okresie ścisłej diety. Naukowcy nie są pewni, jakie są dokładne przyczyny tego stanu. Nie wygląda na to, by związana była z jakimś określonym typem osobowości, ale może być poprzedzona bardzo silnym stresem, jak śmierć ukochanej osoby czy zerwanie związku emocjonalnego.
Większość kobiet stwierdza, że przed napadem żarłoczności czują duże napięcie, a nuda lub samotność dodatkowo skłaniają do otwarcia lodówki. Jedzenie skonsumowane podczas jednego typowego napadu może od trzech do trzydziestu razy przekraczać ilość pokarmu zjadaną w normalnych okolicznościach. Wydaje się, że w trakcie jedzenia napięcie i niepokój ustępują, ale po posiłku najczęściej pojawiają się na powrót.

Metody leczenia anoreksji

admin — Tue, 23 Feb 2010 15:49:16 +0000

Dbające o zdrowie rodziny zwrócą się o pomoc lekarską na długo przez zaostrzeniem się objawów. Podstawowe zadanie polega na zwiększeniu wagi chorej przynajmniej do poziomu nie zagrażającego życiu, co może wymagać hospitalizacji. Potem następuje trudniejsza część kuracji. Obejmuje ona rozmowy z rodzicami w celu ustalenia natury choroby i jej przyczyn, by na ich podstawie opracować sposoby zaradzenia trudnej sytuacji.
Przede wszystkim ofiara choroby musi zrozumieć, że jadłowstręt psychiczny nie jest jedynie związany z problemem wagi. Pacjentka, przy pomocy terapeuty, musi rozpocząć poszukiwanie własnej tożsamości, a także stawić czoła wewnętrznym lękom i wątpliwościom. Musi także uwierzyć, że jej opinia o samej sobie i swoim wyglądzie była błędna i stopniowo wypracować nowy wizerunek własnej osoby.