Niepełnosprawni

Tradycyjnie polityka państwa w stosunku do niepełnosprawnych koncentrowała się na zapewnieniu im zasiłków i pomocy charytatywnej. W rezultacie odsetek bezrobotnych był wśród nich szczególnie wysoki. Zniechęcano ich do podejmowania prób znalezienia pracy, a kiedy już zdecydowali się to uczynić, byli źle traktowani. Wielu pracujących inwalidów wykonuje tylko niskopłatne zajęcia, takie jak sprzątanie i zaopatrzenie. Nie mają wielu możliwości awansu. Praktyki preferujące zatrudnianie niepełnosprawnych sprawiają, że czują się oni gorszymi pracownikami, traktowanymi z nadmierną opiekuńczością. W niektórych krajach, na przykład w USA, pewne zawody zostały zarezerwowane dla niepełnosprawnych. Jednak te stanowiska, na przykład biletera na parkingu samochodowym, tylko utrwalają przekonania, że inwalidzi są w stanie wykonywać jedynie najgorsze, źle wynagradzane zajęcia.
Równouprawnienie w stosunku do inwalidów oznacza zachęcanie firm do większej wrażliwości na potrzeby ludzi niepełnosprawnych. Kierownicy i personel firm powinni uczestniczyć w szkoleniach poszerzających wiedzę na temat pracownika-inwalidy, jego potrzeb i możliwości. Rządy mogą kontrolować, czy firmy realizują w praktyce zasadę równouprawnienia, także w odniesieniu do niepełnosprawnych.
Grupą, która otrzymuje najmniejszą ochronę w miejscu pracy, są homoseksualiści i lesbijki. Istnieje bardzo niewiele szeroko akceptowanych zasad zapobiegających dyskryminacji tej grupy. Wielu pracowników o odmiennej orientacji seksualnej spotyka się z upokorzeniami i złym traktowaniem. Nierzadko zdarza się, że tego typu incydenty nie zostają nagłośnione, ponieważ ludzie ci często wolą zrezygnować z pracy, zamiast informować swoich szefów o sytuacji. Innym problemem jest fakt, że w atmosferze ogólnej wrogości w stosunku do homoseksualistów, wielu z nich decyduje się ukrywać swoją odmienność z obawy przed dyskryminacją. Firmy zakładają więc, że wszyscy zatrudnieni są heteroseksualni i wszystkim bez wyjątku oferują identyczne uprawnienia. Tymczasem zapomina się o tym, że w firmie mogą pracować ludzie, którzy nie skorzystają z dnia wolnego z okazji urodzin dziecka, ale mogą potrzebować dodatkowych dni wolnych z innych powodów.
W takich warunkach przeciwdziałanie dyskryminacji homoseksualistów jest bardzo trudne, ponieważ pracownicy niechętnie podają informacje dotyczące ich preferencji seksualnych. W wielu krajach jednak można zaobserwować, że firmy zaczynają porzucać uprzedzenia także w tej dziedzinie, i jasno informują o tym w formularzach przedstawianych do wypełnienia nowym pracownikom.

tagi: , , , ,