Kiedy normalna, zdrowa osoba zaczyna się odchudzać, może zrezygnować z diety w każdej chwili.Dla większości ludzi uczucie głodu czy wyrzekanie się ulubionej potrawy jest tak nieprzyjemne, że problemem jest wytrwanie przy podjętej decyzji. Tymczasem anorektycy są tak silnie skoncentrowani na problemie swej wagi, że nie potrafią przerwać głodówki. Czasem stosują dodatkowo środki farmakologiczne (np. leki czyszczące) i prowokują wymioty. To może doprowadzić do zaburzenia równowagi hormonalnej organizmu i spadku jego odporności oraz wydolności.
Najważniejsze jest rozpoznanie choroby i jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia. Choć w początkowej fazie trudno rozpoznać anoreksję, potem utrata wagi jest tak oczywista, że nie ulega wątpliwości konieczność wizyty u lekarza.
Poza widoczną utratą wagi u anorektyka występują także inne charakterystyczne objawy. W przypadku młodej dziewczyny może dojść do zatrzymania miesiączki, może cierpieć na zmianę na biegunki i zaparcia. Pogorszy się jej krążenie krwi i w związku z obniżeniem czytaj dalej
Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny często nazywa się „chorobą odchudzających się”, ale wbrew temu potocznemu określeniu, przyczyna choroby jest o wiele bardziej złożona niż proste pragnienie utraty wagi. Prowadzi także, w odróżnieniu od racjonalnej diety odchudzającej, do bardzo silnego uzależnienia psychicznego.
Anoreksja jest poważnym problemem polegającym na braku łaknienia, dotykającym niemal wyłącznie młodych ludzi między 11 a 30 rokiem życia. Cierpią na nią częściej dziewczęta niż chłopcy. Psychiatrzy są zdania, że w niektórych nastolatkach bardzo głęboko tkwi lęk przed odpowiedzialnością, jaką niesie ze sobą dorosłe życie, i przed seksualnością. Kiedy ich ciała zaczynają zdradzać oznaki dojrzewania, dziewczęta podświadomie pragną uciec ze świata dorosłych i powrócić do neutralnej, aseksualnej figury dziecka.
Są jednak dziewczyny, które prowadzą drastyczną dietę w celu zwiększenia swojej pewności siebie pod względem seksualnym. Te osoby uparcie trwają przy przekonaniu, że ich krańcowo wyniszczona czytaj dalej
W pewnym stopniu otyłość może występować u kilku pokoleń tej samej rodziny. Przyczyną bywa dziedzictwo genetyczne – niektórzy ludzie są po prostu bardziej podatni na tycie niż inni. Jednak dużo częściej otyłość ma swoje źródło w „dziedziczeniu” złych nawyków żywieniowych kultywowanych w rodzinie – jadanie posiłków bogatych w wysokokaloryczne tłuszcze i cukry, podjadanie między posiłkami ciastek, herbatników, czipsów i czekolady oraz popijanie tego sporą ilością słodkich napojów, czy w przypadku dorosłych, winem i piwem.
Wiadomo, że w wielu przypadkach czynniki emocjonalne odgrywają równie znaczącą rolę, czasami w stopniu tak wielkim, że prowadzą do zaburzeń odżywiania w postaci okresowego pochłaniania bardzo dużej ilości pokarmu. Kiedy człowiek jest w depresji, często pociesza się jedzeniem, wskutek czego je za dużo – i tyje. Otyłość może być kolejną przyczyną depresji i w ten sposób powstaje zamknięte koło.
Każda otyła osoba, która chce zrzucić zbędne kilogramy i pozostać szczupłą, czytaj dalej
Niektóre polisacharydy są zbudowane z cząsteczek monosacharydu galaktozy. Znajdują się one w agarze i pektynie.
Agar-agar, związek otrzymywany z krasnorostów, zastępuje żelatynę zwłaszcza w kuchni wegetariańskiej. Jest stosowany w przemyśle spożywczym jako środek zagęszczający, a w laboratoriach jako pożywka w hodowli kultur bakterii.
Pektyna, której wyjątkowo dużo znajduje się w skórce owoców cytrusowych, także ma duże znaczenie dla przemysłu, ze względu na swoje j właściwości żelujące. Pektynę wykorzystuje się B przy produkcji dżemów i galaretek.
czytaj dalej
Produktami rozkładu skrobi lub glikogenu są dekstryny. Rozpuszczają się one w wodzie i mają własności koloidalne. Tworzy je mieszanina polisacharydów mająca różną długość łańcucha. Dekstryna jest łatwo trawiona przez ludzki organizm i dlatego jest węglowodanem zalecanym ludziom skarżącym się na problemy trawienne.
czytaj dalej
Organizm zwierząt produkuje tak zwaną skrobię zwierzęcą, czyli glikogen. Największe ilości glikogenu występują w tkance mięśniowej i w wątrobie. Jeśli poziom cukru w krwiobiegu spada, organizm zmienia glikogen w glukozę, aby uzupełnić istniejące niedobory.
czytaj dalej
Polisacharydy są węglowodanami złożonymi, które z łatwością ulegają rozłożeniu na monosacharydy. Składają się one z długich rozgałęzionych lub nie rozgałęzionych łańcuchów monosacharydów. Polisacharydy mogą zawierać jeden rodzaj monosacharydów w cząsteczce (są to tak zwane homoglikany) oraz dwa lub więcej. Najlepiej poznanymi polisacharydami, bardzo ważnymi dla zdrowia organizmu ludzkiego są celuloza i skrobia. Oba należą do homoglikanów.
Skrobia jest węglowodanem produkowanym przez większość roślin i spełniającym funkcję materiału zapasowego. Ten wielocukier zbudowany z wielu reszt glikozy jest białym proszkiem bez smaku i zapachu, który nie rozpuszcza się w zimnej wodzie, a w gorącej tworzy roztwór koloidowy. Skrobia stanowi najważniejsze źródło węglowodanów w ludzkiej diecie. Znaczące ilości tej substancji znajdują się w roślinach strączkowych, zbożach i warzywach, zwłaszcza w bulwach ziemniaka. W procesie trawienia pokarmu skrobia jest rozkładana przez enzym amylazę, znajdujący się w ślinie i sokach czytaj dalej
Disacharydy składają się z połączonych ze sobą dwóch cukrów prostych. Jednym z najpospolitszych disacharydów jest sacharoza, utworzona z fruktozy i glukozy. Sacharoza to cukier spożywczy, stosowany do słodzenia artykułów konsumpcyjnych. Na całym świecie produkuje się rocznie ponad 100 milionów ton sacharozy, najczęściej z trzciny cukrowej i buraka cukrowego. Laktoza i maltoza (cukier słodowy) to kolejne, także dość pospolite disacharydy. Trehaloza to dwucukier,który powstaje wtedy, gdy cząsteczki glukozy połączą się ze sobą. Cukier ten występuje głównie w grzybach i drożdżach.
czytaj dalej
Monosacharydy to inaczej cukry proste, co oznacza, że nie ulegają rozkładowi na inne cukry. Wszystkie monosacharydy są słodkimi substancjami o budowie krystalicznej, rozpuszczalnymi w wodzie. Najbardziej rozpowszechnione monosacharydy to glukoza, fruktoza i galaktoza. Glukoza i fruktoza występują w owocach i miodzie, wchodzą też w skład złożonych węglowodanów, takich jak disacharydy (patrz niżej). Glukoza występuje we krwi zwierząt wyższych, również u ludzi. Galaktoza jest głównym składnikiem pektyny i wraz z glukozą można ją znaleźć w laktozie. W organizmie ludzkim glukoza występuje w mózgu i osłonce mielinowej, która ma za zadanie ochronę włókien nerwowych.
Dwa inne ważne monosacharydy, ryboza i dez-oksyryboza, są obecne we wszystkich komórkach organizmu żywego, ponieważ wchodzą w skład kwasów rybonukleinowego (RNA) oraz deoksyry-bonukleinowego (DNA). RNA odpowiada za syntezę białka, natomiast DNA jest nośnikiem informacji genetycznych.
czytaj dalej
Zaburzenia koncentracji mogą mieć przyczyny natury fizjologicznej bądź psychologicznej, albo też jednej i drugiej. Do najczęściej występujących objawów należy nadpobudliwość, impulsywność, brak kontroli zachowania. Diagnozę musi postawić specjalista psycholog lub psychiatra. Metody leczenia są różne, ale mogą polegać na zmianie diety, w celu wyeliminowania pokarmów nietolerowanych przez organizm, a także na wprowadzeniu terapii behawioralno-poznawczej. Środki farmakologiczne zaleca się jedynie w wyjątkowych przypadkach i nie wolno ich stosować u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ nie eliminują przyczyn.
czytaj dalej