Przecięcie pępowiny

W tym momencie pępowina jest zwykle jeszcze nienaruszona. Pracuje ona nieprzerwanie, dopóki dziecko nie zacznie oddychać. W większości przypadków pępowina zostaje związana na supeł i przecięta po podjęciu regularnego oddychania, ale niektórzy lekarze wolą zaczekać, aż pępowina przestanie pulsować. Czasami dziecko jest opuszczane niżej w stosunku do ciała matki, by krew płodowa spłynęła do jego organizmu z łożyska. Następnie pępowina zostaje przecięta.
Dziecko można przystawić do piersi matki tuż po urodzeniu. Noworodek umie już ssać, jeśli poczuje sutek matki w swojej buzi, odruch ssania pojawi się natychmiast.
Dziecko poprzez ssanie stymuluje przysadkę matki, w celu wyprodukowania oksytocyny, która w tym okresie spełnia dwie funkcje. Jak poprzednio wzbudza skurcze macicy, które pomagają usunąć łożysko i błony płodowe oraz powstrzymuje krwawienie z naczyń krwionośnych, uszkodzonych podczas odklejania łożyska. Jednocześnie oksytocyna wywiera wpływ na gruczoły piersiowe, powodując płynięcie siary drogami prowadzącymi do brodawek. W przeciwieństwie do większości ssaków, organizm kobiety nie produkuje natychmiast mleka. Przez kilka pierwszych dni wydziela się tylko tzw. siara, która jest przezroczystym żółtawym płynem, bogatym w białko i różne przeciwciała.
Organizm dziecka jest odżywiany częściowo siarą, a częściowo glikogenem i tłuszczem nagromadzonymi jeszcze w jego organizmie w okresie płodowym. W rezultacie noworodek traci zwykle na wadze przez kilka pierwszych dni po porodzie. Jednak nieustanne ssanie piersi szybko stymuluje produkcję mleka w organizmie matki, dzięki czemu dziesięciodniowe dziecko z powrotem osiąga wagę urodzeniową.

tagi: , , , ,