Relacje osobiste

Osobiste relacje między pracownikami są niemal nie do uniknięcia, zwłaszcza w sytuacji znacznego wydłużenia czasu pracy oraz rosnącego poziomu stresu. Ludzie spędzają w pracy coraz więcej czasu, często ponad 40 godzin tygodniowo, więc pozostaje im go niewiele na życie prywatne. Czas spędzany z rodziną i przyjaciółmi dramatycznie się kurczy. Nic dziwnego zatem, że rośnie liczba osób, które odczuwając potrzebę towarzystwa zaufanej osoby, kogoś, z kim można porozmawiać o sprawach zawodowych i prywatnych, zaprzyjaźniają się ze współpracownikami. Nie istniejące życie w domu zaczyna być zastępowane życiem w miejscu pracy. Słyszy się nawet opinie, że rozwój kontaktów osobistych między pracownikami pomaga w redukowaniu napięć i konfliktów.
Z drugiej strony istnieje niebezpieczeństwo, że kontakty prywatne zdominują relacje zawodowe. Na przykład inni współpracownicy mogą nie pochwalać rozwijającej się w biurze przyjaźni, być może z powodu zazdrości o zaufanie, jakim obdarzają się przyjaciele, albo z powodu przypuszczeń, że może dochodzić do niesprawiedliwego faworyzowania, szczególnie w sytuacji, gdy jedna z przyjaźniących się osób zajmuje wyższe stanowisko.
Nic dziwnego zatem, że rośnie liczba osób, które odczuwając potrzebę towarzystwa zaufanej osoby, kogoś, z kim można porozmawiać o sprawach zawodowych i prywatnych, zaprzyjaźniają się ze współpracownikami. Nie istniejące życie w domu zaczyna być zastępowane życiem w miejscu pracy. Słyszy się nawet opinie, że rozwój kontaktów osobistych między pracownikami pomaga w redukowaniu napięć i konfliktów.
Z drugiej strony istnieje niebezpieczeństwo, że kontakty prywatne zdominują relacje zawodowe. Na przykład inni współpracownicy mogą nie pochwalać rozwijającej się w biurze przyjaźni, być może z powodu zazdrości o zaufanie, jakim obdarzają się przyjaciele, albo z powodu przypuszczeń, że może dochodzić do niesprawiedliwego faworyzowania, szczególnie w sytuacji, gdy jedna z przyjaźniących się osób zajmuje wyższe stanowisko.

tagi: , , , ,