Zagadkowa dolegliwość
Dawniej uważano, że jeśli rodzice przywiązują zbytnią wagę do wymowy dziecka, staje się ono nerwowe i zaczyna się jąkać, jednak ten pogląd został obecnie odrzucony.
W roku 1928 zwolenniczka teorii Freuda Isador Coriat sugerowała, że jąkanie ma swoje źródło w niezaspokojonych potrzebach erotycznych, zwłaszcza związanych z seksem oralnym. Dwadzieścia lat później Otto Fenichel twierdził w swojej książce Psychoanalityczna teoria nerwic, że jąkanie ma związek z sadystycznymi skłonnościami u cierpiącego na tę dolegliwość. Tego rodzaju hipotezy nie zostały jednak poparte żadnymi logicznymi dowodami. Większość współczesnych naukowców wyznaje pogląd, że jąkanie jest objawem wad w procesach neurologicznych, które powstały podczas porodu, są skutkiem chorób lub urazów psychicznych. Niektórzy specjaliści twierdzą, że jąkanie jest związane z innymi zaburzeniami w funkcjonowaniu mózgu, między innymi z nadpobudliwością i trudnościami w koncentracji, trudnościami w nauce i problemami z opanowaniem języka.
Powszechnie uważa się, że mózg mężczyzny różni się od mózgu kobiety pod względem budowy ośrodków nerwowych i dlatego umiejętności językowe mężczyzn są inne. Jąkanie często można zaobserwować u członków jednej rodziny, choć jak dotąd naukowcom nie udało się z całą pewnością ustalić, czy jest to cecha dziedziczna.
Jąkanie jest spowodowane zaburzeniami współpracy mięśni krtaniowych, oddechowych i artyku-lacyjnych podczas mówienia. Zdarza się, że jąkaniu towarzyszą objawy nerwicowe, jak moczenie nocne czy stany lękowe.
tagi: jąkanie, rodzice, seksem oralnym, teoria nerwic, źródło